قله 5671 متری دماوند به عنوان سمبل عظمت و استواری ایران، با دارا بودن اقلیم کوهستانی و ییلاقی و چشمه های آب گرم و مناظر و چشم اندازهای بدیع و زیبا همواره جاذب توریست بوده و جمعیت های ساکن زیادی را در دامنه های خود جای داده است.

مردم کرانه های دریای مازندران و شهرستان تهران همواره از دور نظاره‌گر شکوه و عظمت این گنبد سپید بوده ومعمولا دامنه های این کوهستان زیبا را به عنوان محلی برای آرامش و تمدد اعصاب انتخاب می نمایند. قله دماوند نه تنها از نظر طبیعی و علمی دارای اهمیت است، بلکه در متون ادبی ایران نیز از جایگاه به سزا و قابل توجهی برخورداراست.قله مشهور دماوند بلند ترین قله رشته کوه های البرز است که در 35 کیلومتری شمال شهر دماوند در محدوده شهرستان لاریجان ودر 75 کیلومتری شمال خاوری تهران بزرگ قرار گرفته است. ارتفاع دماوند از سطح دریای مازندران 5636 متر و از سطح دریا های آزاد 5671 متر است. جهت این کوه باختری - خاوری بوده و قله آن از نظر جغرافیایی در 52 درجه و 7 دقیقه درازای خاوری و 35 درجه و 57 دقیقه پهنای شمالی قرار دارد.دماوند یک قله آتشفشانی است که مخروط آن استراتوولکانویی است. مخروط این قله منظم و روی زمین های فرسایش یافته ای که حدود 4000 متر از سطح دریا ارتفاع دارد، واقع شده است. دامنه کوه با وسعتی حدود 400 کیلومتر مربع به وسیله جریان گدازه های خروجی ازمخروط پوشیده شده است. قله دماوند دارای 70 دهانه با قطر حدود 400 متر است که قسمت مرکزی آن دهانه به وسیله دریاچه ای از یخ پوشیده شده است. مواد آتشفشانی این قله بر روی رسوبات فرسایش یافته دوران دوم قرار می گیرد. فعالیت آتشفشانی دماوند از دوره پلیئوستوسن شروع شد ولی فعالیت عظیمی که این کوه را ساخته در هولوسن (کواترنر) عمل کرده است. دماوند یک آتشفشان نیمه فعال در حال خاموش شدن است و از چند دهانه آن بخارات گوگرد متصاعد می شود که نهشته های ضخیمی از آن ها در قسمت جنوبی دهانه به چشم می خورد.درجه برودت هوا در قله دماوند، در میانه تابستان، حدود چهار درجه زیر صفر است. قسمت شمالی قله همیشه از برف پوشیده شده و قسمت جنوبی، خاوری و باختری آن دارای زبانه های یخچالی است. در ارتفاع 4000 متری، در شمال و شمال خاوری کوه که در معرض تابش مستقیم آفتاب نیست، یخچال های پر شماری وجود دارد. کوه نوردی در نواحی یخچال های شمال خاوری دماوند مشهور به « بام برفی » کاری بسیار دشوار و تخصصی است.دامنه های دماوند درفصل بهار در ارتفاعات 2000 تا 3500 متری یکسره از گل های شقایق پوشیده می شود. و هر بیننده ای را به ذوق می آورد. هنرمندان زیادی در ایران از چشم اندازهای بی نظیر دماوند الهام می گیرند. غار اسک ( در سه کیلومتر پلور، خارج از جاده و در مسیر صعود به قله دماوند) و غار گل زرد ( یک کیلومتر مانده به پلور، در مسیر قله ) از دیگر گسترده های جذاب در محدوده دامنه و کوه پایه دماوند هستند.چشمه های آب گرم معدنی بیشتر در جنوب خاوری کوه قرار گرفته اند و درجه حرارت آب آن ها در حدود 70 تا 80 درجه سانتی گراد است. این چشمه ها سرشار از آهک و گوگرد بوده و برخی از این چشمه ها با طی مسیر به سمت شمال به دریای مازندران می ریزند. دماوند کانون آبگیر دایمی رود هراز است و شهر، روستا، آبادی های زیادی در دامنه این کوه واقع شده اند. چشم انداز قله برفگیر دماوند همراه با دریاچه های طبیعی، فصلی و دایمی، چشمه های معدنی، گیاهان معطر ، گل های وحشی و آرامش دلچسب فضای بهشت آسایی در این منطقه به وجود آورده و جلوه های زیبایی از شگفتی های طبیعت را به نمایش گذاشته است.